Eerlijk? Onze verwachtingen waren niet zo hoog gespannen. We hadden het beeld van een op-en-top saai vulkanisch eiland, nogal winderig zoals de andere Canarische eilanden en met een beperkt cultureel aanbod. Wel, ja, het ís vulkanisch en het ís winderig, maar ook dàt kan verrassend mooi en aangenaam zijn. Cultureel was deze bestemming een ontdekking, en er zijn heel wat mooie stranden !
Eerst vonden wij het bizar, dan eentonig, maar uiteindelijk vonden wij het ontzettend mooi, krachtig en rustgevend. Foto’s kunnen dit gedeeltelijk weergeven, maar als je met je haren in de wind bovenop de lavamassa’s staat en de kracht van de natuur bij je binnen voelt komen, dan besef je dat dit eiland al een geschiedenis heeft die vele eeuwen terug gaat.
Geen middeleeuwse kunstenaar, maar een moderne architect-beeldhouwer-kunstschilder van de 20e eeuw (1919-1992) die een ongelooflijke stempelgedrukt heeft op Lanzarote. We waren onder de indruk van de manier waarop Manrique zijn architectuur doet opgaan in de natuur. Alweer moeilijk te beschrijven, dus zeker te bezoeken. Wij bezochten o.a. het Mirador del Rio (een spectaculair venster op de noordelijke kust), de Jameos del Agua (een kunstmatige lagune met een indrukwekkend auditorium in de rotsen) en de Fundación César Manrique (een must).
De rit naar het nationaal park van Timanfaya is ronduit fantastisch. Je waant je op de maan. In het restaurant El Diablo (alweer een Manrique bouwwerk) worden de kippenbillen rechtstreeks gebakken op de hitte van de vulkaan en laat men je zien hoe de vulkaan geisers loslaat.
De wijnstokken hangen laag tegen de grond en worden tegen de wind afgeschermd door walletjes van steen. Een heel bijzonder zicht, zeker als je de traditionele territoires gewoon bent. Een bezoek aan het wijngebied La Geria is daarvoor alleen al heel leuk.
Voor de zonnekloppers onder ons heeft de westkust van Lanzarote alles te bieden. Maar als je de moeite doet om naar het uiterst zuidelijke puntje te rijden, naar Punta del Papagayo, dan zul je dit zeker niet beklagen.
Tijdens ons verblijf op Lanzarote ging geheel toevallig ook de Iron Man door, met start en aankomst in Puerto del Carmen. We hadden veel drukte verwacht, maar niettegenstaande 1800 atleten hier aan deelnamen, was dit een heel serene ervaring. Respect voor al deze sporters die ùren lang de uitdaging met zichzelf durven aan te gaan. Wij hebben het van op de terrasjes kunnen beleven vanop de eerste rij en waren behoorlijk onder de indruk. Onze landgenoot Bert Jammaer, tweevoudig winnaar, eindigde 5e in zijn laatste triatlon.
Isabelle & Marc
En dan hebben we nog niets gezegd over de heerlijke Spaanse keuken. Met een sangria con cava als aperitief gevolgd door enkele typische tapas (en er zijn naast goede ook uitstekende tapasbars!) kan het vakantiegevoel echt niet meer stuk.
contacteer ons
Hoe kunnen we u helpen?
